Domowe eksperymenty dla dzieci – jak rozwijać wiedzę?

Eksperymenty naukowe w domowym zaciszu to wyjątkowy sposób na spędzanie czasu z dzieckiem. Pozwalają one odkrywać tajemnice otaczającego świata, rozbudzają naturalną ciekawość i uczą myślenia przyczynowo-skutkowego. Większość doświadczeń można przeprowadzić przy użyciu przedmiotów, które znajdują się w każdym gospodarstwie domowym.

Dlaczego warto eksperymentować z dziećmi w domu?

Wspólne przeprowadzanie doświadczeń naukowych przynosi dzieciom wiele korzyści rozwojowych. Maluchy uczą się obserwacji, wyciągania wniosków oraz rozumienia przyczyn i skutków swoich działań. To forma zabawy, która angażuje wszystkie zmysły i pobudza do aktywnego poznawania rzeczywistości.

Eksperymenty rozwijają wyobraźnię i kreatywność przedszkolaków. Dzieci poznają podstawowe prawa fizyki i chemii w sposób naturalny, bez nudzenia się nad podręcznikami. Samodzielne mieszanie substancji, obserwowanie reakcji chemicznych czy tworzenie niezwykłych struktur daje poczucie sprawczości i buduje pewność siebie.

Dziecko, które regularnie bierze udział w domowych eksperymentach, rozwija umiejętności logicznego myślenia i analizy, które przydadzą się w nauce szkolnej.

Wspólne eksperymentowanie wzmacnia więź między rodzicami a dziećmi. To doskonała okazja do rozmowy o otaczającym świecie, zadawania pytań i wspólnego poszukiwania odpowiedzi. Rodzic staje się przewodnikiem w fascynującej podróży po świecie nauki, a dziecko czuje się docenione i wysłuchane.

Bezpieczeństwo podczas domowych doświadczeń

Przeprowadzając eksperymenty z dziećmi, należy zachować szczególną ostrożność. Nawet najprostsze doświadczenia wymagają nadzoru osoby dorosłej, zwłaszcza gdy używamy substancji takich jak ocet, soda oczyszczona czy gorąca woda.

Przed rozpoczęciem zabawy warto przygotować odpowiednie stanowisko pracy. Najlepiej zabezpieczyć stół starym obrusem, gazetami lub ceratą, którą później łatwo wyczyścimy. Dziecko powinno mieć założony fartuszek lub ubranie, które można pobrudzić. Warto trzymać pod ręką ręczniki papierowe, ściereczkę i miski z wodą do szybkiego reagowania w przypadku rozlania substancji.

Wszystkie materiały używane podczas eksperymentów muszą być nietoksyczne i bezpieczne dla dzieci. Barwniki spożywcze wybierajmy wysokiej jakości, a produkty chemiczne przechowujmy poza zasięgiem maluchów. Po zakończeniu zabawy należy dokładnie umyć ręce oraz uporządkować stanowisko pracy.

Eksperymenty z wodą i kolorami

Woda to jeden z najbardziej uniwersalnych materiałów do przeprowadzania eksperymentów z najmłodszymi. Jest bezpieczna, łatwo dostępna i pozwala na przeprowadzenie dziesiątek fascynujących doświadczeń. Dodanie do niej barwników sprawia, że zabawy stają się jeszcze bardziej atrakcyjne wizualnie.

Tęcza z cukierków

Ten prosty eksperyment zachwycą nawet najmłodsze dzieci. Wystarczy układać kolorowe cukierki w chrupkiej skorupce na brzegu płaskiego białego talerza, tworząc z nich okrąg. Można ustawiać je według kolejności barw tęczy lub w dowolny wzór – to świetna okazja do ćwiczenia rozpoznawania kolorów.

Następnie trzeba delikatnie wlać ciepłą wodę do środka talerza, tak aby dotknęła wszystkich cukierków. Po kilku chwilach zacznie dziać się magia – barwniki z lukrowej skorupki zaczną się rozpuszczać i wędrować w stronę środka talerza. Powstanie piękna kolorowa tęcza, która fascynuje zarówno maluchów, jak i starsze dzieci.

To doświadczenie uczy dzieci o rozpuszczalności substancji w wodzie oraz o tym, jak temperatury wpływa na szybkość tego procesu. Warto spróbować powtórzyć eksperyment z zimną wodą i porównać wyniki. Dzieci mogą również eksperymentować z różnymi układami cukierków, tworząc własne wzory i obserwując, jak łączą się kolory.

Mieszanie barwników

Poznawanie teorii kolorów to niezwykle ważny element rozwoju artystycznego dziecka. Dzięki prostemu eksperymentowi z barwnikami spożywczymi maluchy nauczą się, które kolory łącząc otrzymają nowe odcienie. Potrzebujemy kilku przezroczystych słoików, wody oraz barwników w podstawowych kolorach – czerwonym, żółtym i niebieskim.

Do każdego słoika wlewamy wodę do połowy i dodajemy wybrany barwnik. Dziecko może samodzielnie, przy użyciu pipety lub łyżeczki, przelewać kolorową wodę między naczyniami. W ten sposób odkrywa, że połączenie żółtego z niebieskim daje zielony, czerwonego z niebieskim – fioletowy, a czerwonego z żółtym – pomarańczowy.

Eksperyment można rozszerzyć, dodając do słoików oliwę. Po dolaniu drugiego barwnika do naczynia z wodą i olejem oraz energicznym potrząśnięciu, kolory zaczną się mieszać. Jednak gdy przestaniemy potrząsać słoikiem, barwniki wrócą na swoje miejsce – lżejsza oliwa wypłynie na powierzchnię, a cięższa woda opadnie na dno.

Wędrująca woda

To jeden z najbardziej efektownych eksperymentów, który doskonale pokazuje zjawisko kapilarności. Potrzebujemy siedmiu lub ośmiu przezroczystych szklanek ustawionych w rzędzie oraz papieru kuchennego pociętego na wąskie paski. Co drugą szklankę wypełniamy do połowy wodą zabarwioną różnymi kolorami – najlepiej używać podstawowych barw tęczy.

Paski papieru składamy wzdłuż i jeden koniec zanurzamy w szklance z kolorową wodą, a drugi w pustej szklance obok. Ważne, aby w każdej pustej szklance znalazły się dwie końcówki papierowych pasków z sąsiednich naczyń. Po kilku godzinach woda zacznie wędrować przez papier do pustych szklanek, a kolory będą się mieszać, tworząc nowe odcienie.

Dzieci obserwują, jak czerwony i żółty tworzą pomarańczowy, żółty i niebieski dają zielony, a niebieski z czerwonym zamieniają się w fioletowy. To świetna lekcja nie tylko z fizyki, ale również z teorii kolorów. Eksperyment wymaga cierpliwości, dlatego warto rozpocząć go wieczorem i sprawdzić efekty następnego dnia rano.

Jak stworzyć własny wulkan?

Domowy wulkan to klasyka eksperymentów chemicznych, która nigdy się nie nudzi. Możemy go stworzyć na dwa sposoby – jako tradycyjny wulkan z sody i octu lub jako efektowną lawę w szklanym naczyniu. Oba warianty gwarantują mnóstwo emocji i pokazują dzieciom, czym są reakcje chemiczne.

Do najprostszej wersji potrzebujemy plastikowej butelki, sody oczyszczonej, octu, barwnika spożywczego oraz opcjonalnie mąki i wody do ulepienia kopca wokół butelki. Wlewamy do butelki około jednej trzeciej wysokości octu i dodajemy kilka kropli czerwonego lub pomarańczowego barwnika. Gdy wszystko jest gotowe, wsypujemy do środka dwie łyżki sody oczyszczonej i szybko się odsuwamy.

Reakcja następuje natychmiast – pieniąca się kolorowa ciecz wydostaje się z butelki niczym lawa z prawdziwego wulkanu. Dzieci są zachwycone efektem, a przy okazji uczą się o wydzielaniu gazów podczas reakcji chemicznych. Soda oczyszczona i ocet reagują ze sobą, uwalniając dwutlenek węgla, który tworzy charakterystyczną piankę.

Wersja z lawą w szkle jest równie spektakularna, a do tego mniej brudzącą. Do wysokiego przezroczystego naczynia wlewamy około jednej trzeciej wysokości zabarwionej wody, następnie uzupełniamy je olejem roślinnym. Olej i woda nie mieszają się ze sobą – lżejszy olej pozostaje na górze. Gdy wrzucimy do naczynia tabletkę musującą, zacznie się prawdziwe show. Bąbelki gazów wynoszą kolorową wodę w górę przez warstwę oleju, tworząc efekt przypominający lampę lawową.

Doświadczenia z powietrzem

Powietrze otacza nas z każdej strony, ale dla małego dziecka pozostaje czymś niewidzialnym i abstrakcyjnym. Dzięki prostym eksperymentom można pokazać maluchom, że powietrze naprawdę istnieje i ma realny wpływ na otaczające nas przedmioty. To także doskonała okazja do rozmowy o ciśnieniu atmosferycznym i jego działaniu.

Balon napełniający się sam

To jeden z najbardziej zaskakujących eksperymentów dla przedszkolaków. Do jego wykonania potrzebujemy pustej plastikowej butelki, balonu, lejka, sody oczyszczonej i octu. Najpierw wlewamy do butelki około jednej trzeciej wysokości octu.

Za pomocą lejka wsypujemy do balonu jedną lub dwie łyżeczki sody oczyszczonej. Trzeba uważać, aby proszek nie wysypał się podczas nakładania balonu na szyjkę butelki. Gdy balon jest już założony, dziecko może podnieść go do góry, pozwalając sodzie wsypać się do octu. Reakcja chemiczna powoduje wydzielanie się dwutlenku węgla, który nie mając dokąd uciec, napełnia balon.

Dzieci są zachwycone widokiem samoczynnie powiększającego się balonu. Można eksperymentować z różnymi ilościami substancji – im więcej sody i octu użyjemy, tym większy balon się nadmucha. To doskonały sposób na pokazanie, że gazy zajmują przestrzeń i mają realną moc.

Magiczne lewitujące piłeczki

Ten eksperyment wygląda jak prawdziwa magia i wprowadza dzieci w świat aerodynamiki. Potrzebujemy jedynie suszarki do włosów i lekkiej piłeczki pingpongowej. Włączamy suszarkę na średni lub wysoki poziom i kierujemy strumień powietrza pionowo w górę.

Gdy umieścimy piłeczkę w strumieniu powietrza i ją puścimy, zamiast spaść na ziemię, zacznie unosić się i pozostanie zawieszona w powietrzu. Dzieci mogą obserwować, jak piłeczka tańczy w strumieniu, a nawet delikatnie przechylać suszarkę, obserwując, jak piłka podąża za ruchem powietrza. To zjawisko nazywa się efektem Bernoulliego – szybki przepływ powietrza wokół piłeczki tworzy różnicę ciśnień, która utrzymuje ją w powietrzu.

Warto spróbować tego samego eksperymentu z różnymi przedmiotami. Lekkie pompony będą się unosić doskonale, cięższe piłki już niekoniecznie. To świetna lekcja o tym, jak masa przedmiotu wpływa na jego zachowanie w strumieniu powietrza.

Eksperymenty z solą i kryształami

Obserwowanie wzrostu kryształów to eksperyment wymagający cierpliwości, ale efekty są naprawdę spektakularne. Dzieci uczą się, że niektóre zjawiska wymagają czasu i regularnej obserwacji. To doskonała okazja do prowadzenia dzienniczka badacza, w którym maluch może rysować lub opisywać zmiany zachodzące z dnia na dzień.

Do stworzenia kryształowego drzewka potrzebujemy soli, gorącej wody, przezroczystego słoika oraz kawałka drutu lub gałązki. Najpierw przygotowujemy nasycony roztwór soli – podgrzewamy wodę i wsypujemy sól, cały czas mieszając, aż przestanie się rozpuszczać. Wlewamy ciepły roztwór do słoika i zanurzamy w nim uformowane z drutu drzewko lub zwykłą gałązkę.

Słoik należy odstawić w spokojne miejsce, gdzie nikt go nie będzie przesuwał. Po kilku dniach na drzewku zaczną pojawiać się pierwsze białe kryształki soli. Z każdym dniem będzie ich coraz więcej, tworząc efekt ośnieżonych gałęzi. Dzieci mogą fotografować drzewko każdego dnia i obserwować, jak szybko rosną kryształy.

Innym ciekawym eksperymentem jest barwienie soli. Do dużej kuwety lub płaskiej miski wsypujemy grubą warstwę soli. Dziecko za pomocą pipety lub strzykawki nakrapla na sól barwnikami spożywczymi w różnych kolorach. Barwniki natychmiast wchłaniają się w sól, tworząc piękne wzory i mieszając się ze sobą. Zabarwioną sól można później przesypać do słoiczków i wykorzystać do dalszych zabaw.

Zabawy z cieczą nienewtonowską

Ciecz nienewtonowska to jedna z najbardziej fascynujących substancji, jakie można stworzyć w domu. Jej właściwości wydają się niemal magiczne – jest jednocześnie płynna i stała, w zależności od tego, jak na nią działamy. To doskonały sposób na naukę o stanach skupienia materii i zmienności właściwości fizycznych.

Do przygotowania masy potrzebujemy tylko dwóch składników: mąki ziemniaczanej i wody. Na jeden kilogram mąki dodajemy około sześćset–siedemset mililitrów letniej wody. Proporcje mogą się nieznacznie różnić w zależności od rodzaju skrobi, dlatego wodę warto dolewać stopniowo, cały czas mieszając masę.

Powstała substancja zachowuje się w niezwykły sposób. Gdy powoli zanurzamy w niej rękę, masa jest płynna i przyjemna w dotyku. Ale gdy próbujemy uderzyć w nią szybko lub ścisnąć w dłoni, staje się twarda jak skała. To zjawisko zachwyca dzieci i dorosłych. Można formować z masy kulki, które rozlewają się w dłoni, jak tylko przestaniemy je ściskać.

Zabawa cieczą nienewtonowską to także doskonałe ćwiczenie sensoryczne. Dzieci doświadczają różnych tekstur i uczą się kontrolować siłę nacisku. Warto wykonywać ten eksperyment w dużej misce lub wannie, ponieważ substancja łatwo się rozlewa. Po zabawie masę można po prostu wypłukać wodą – nie zatyka odpływów i łatwo się zmywa.

Jak obserwować wzrost roślin?

Eksperymenty przyrodnicze uczą dzieci cierpliwości i regularności. Kiełkowanie nasion to proces, który można obserwować niemal z dnia na dzień, co czyni go idealnym dla niecierpliwych przedszkolaków. Do najprostszego doświadczenia wystarczą nasiona fasoli, mokry papierowy ręcznik i przezroczysty plastikowy pojemnik.

Nasiona fasoli należy najpierw namoczyć w wodzie na około dwanaście godzin. Następnie układamy je na mokrym ręczniku papierowym, zawijamy i wkładamy do pojemnika lub woreczka strunowego. Całość umieszczamy w ciepłym miejscu, ale nie na bezpośrednim słońcu. Ważne, aby ręcznik był cały czas wilgotny – trzeba go regularnie spryskiwać wodą.

Już po dwóch–trzech dniach pojawią się pierwsze korzonki, a po tygodniu młode rośliny będą miały kilka centymetrów wysokości. Dzieci mogą codziennie obserwować zmiany, mierzyć długość kiełków i rysować je w swoim dzienniczku badacza. To doskonała lekcja o tym, czego potrzebują rośliny do życia – wody, ciepła i odpowiednich warunków.

Innym ciekawym eksperymentem jest tworzenie miniaturowego kompostownika w słoiku. Do dużego szklanego naczynia wsypujemy na przemian warstwy ziemi i resztek roślinnych – skórek z warzyw czy owoców. Następnie dodajemy kilka dżdżownic i przykrywamy słoik pokrywką z otworami na powietrze. Przez kilka tygodni można obserwować, jak dżdżownice przetwarzają odpady organiczne w żyzną glebę.

Eksperymenty przyrodnicze uczą dzieci odpowiedzialności za żywe organizmy oraz pokazują, jak ważna jest troska o środowisko naturalne.

Zimowe eksperymenty na świeżym powietrzu

Mroźna pogoda nie oznacza końca zabawy w naukowców. Zimą można przeprowadzić wiele fascynujących eksperymentów, które nie są możliwe w innych porach roku. Najlepiej wykorzystać mroźny, słoneczny dzień i wyjść z dziećmi na dwór z zestawem do prostych doświadczeń.

Najefektowniejszym zimowym eksperymentem jest tworzenie zamarzających baniek mydlanych. Gdy temperatura spada poniżej zera, wystarczy zwykły płyn do baniek i dmuchawka. Wypuszczone bańki zamiast pękać, zaczynają krystalizować. Na ich powierzchni pojawiają się piękne lodowe wzory, które rozprzestrzeniają się, aż cała bańka zamieni się w delikatną lodową kulę.

Dzieci są zachwycone widokiem tańczących kryształów lodu na powierzchni baniek. Najlepszy efekt uzyskamy, gdy na zewnątrz jest około minus pięć do minus dziesięć stopni Celsjusza. Warto spróbować położyć bańkę na śniegu i obserwować, jak powoli zamienia się w lodową rzeźbę. To świetna okazja do rozmowy o stanach skupienia wody i procesie krystalizacji.

Innym zimowym eksperymentem jest barwienie śniegu. Do kuwety zbieramy czysty śnieg i za pomocą pipety lub strzykawki nakrapiamy na niego barwniki spożywcze rozcieńczone w wodzie. Kolory natychmiast rozprzestrzeniają się po powierzchni śniegu, tworząc przepiękne wzory. Można też ulepić bałwana i pokolorować go na różne kolory, tworząc tęczową rzeźbę.

Warto również zbadać, jak szybko zamarza woda w różnych warunkach. Przygotowujemy kilka identycznych naczyń z wodą i ustawiamy je w różnych miejscach – na śniegu, na betonowym chodniku, w cieniu i na słońcu. Po godzinie sprawdzamy, gdzie woda zamarzła najszybciej. Dzieci uczą się, że temperatura i podłoże mają wpływ na szybkość zamarzania.

Malowanie na mleku

To jeden z najbardziej kolorowych i efektownych eksperymentów, który zachwyca zarówno małe dzieci, jak i nastolatków. Potrzebujemy płaskiego talerza, pełnego mleka, barwników spożywczych, płynu do mycia naczyń oraz patyczków higienicznych. To wszystko, co jest nam niezbędne do stworzenia prawdziwego dzieła sztuki.

Na talerz wylewamy mleko, tak aby pokryło całe dno. Następnie w różnych miejscach nakrapiamy krople barwników w różnych kolorach. Można używać pipety, strzykawki lub po prostu wleć odrobinę barwnika prosto z buteleczki. Na początku nic szczególnego się nie dzieje – kolory pozostają w miejscu, gdzie je umieściliśmy.

Prawdziwa magia zaczyna się, gdy zanurzymy w mleku patyczek higieniczny uprzednio zamoczony w płynie do mycia naczyń. Wystarczy dotknąć nim jednego z kolorów, a barwniki natychmiast zaczną uciekać w różne strony, mieszać się ze sobą i tworzyć fantazyjne wzory. Efekt przypomina tańczące kolory lub malowanie w technice marmurkowej.

Można eksperymentować, dotykając patyczkiem różnych miejsc na talerzu i obserwując, jak zmieniają się wzory. Dzieci mogą tworzyć własne kompozycje kolorystyczne, uczyć się o mieszaniu barw i odkrywać, jak płyn do naczyń zmienia napięcie powierzchniowe mleka. Warto wykonać ten eksperyment z mlekiem o różnej zawartości tłuszczu i porównać wyniki.

Kolorowa pianka w słoiku

Tworzenie kolorowej pianki to prosty eksperyment, który wygląda jak prawdziwa chmura w słoiku. Potrzebujemy dużego przezroczystego słoika, pianki do golenia, barwników spożywczych, wody oraz strzykawki lub pipety. To doświadczenie doskonale pokazuje proces kondensacji i powstawania deszczu.

Słoik wypełniamy do połowy czystą wodą. Następnie na powierzchnię wody nakładamy grubą warstwę pianki do golenia – będzie ona reprezentować chmurę. Barwniki spożywcze rozcieńczamy w małej ilości wody, przygotowując kilka różnych kolorów. Za pomocą strzykawki lub pipety powoli nakrapiamy kolorową wodę na piankę.

Na początku barwniki pozostają na powierzchni pianki, ale po chwili zaczynają przez nią przenikać i opadać do wody, tworząc kolorowe smugi przypominające deszcz. Dzieci obserwują, jak kolory mieszają się w wodzie, tworząc przepiękne wzory. To doskonała okazja do rozmowy o tym, jak powstaje prawdziwy deszcz – para wodna kondensuje się w chmurach, a gdy kropelki stają się zbyt ciężkie, opadają na ziemię.

Eksperyment można rozbudować, używając kilku kolorów jednocześnie. Warto obserwować, jak różne barwy przenikają przez piankę z różną prędkością i jak mieszają się ze sobą w wodzie. To także świetna zabawa sensoryczna – pianę można dotykać, mieszać i obserwować jej teksturę.

Jajko bez skorupki

To jeden z najbardziej zaskakujących eksperymentów chemicznych, który pokazuje dzieciom moc kwasów. Wystarczy surowe jajko, szklanka i zwykły ocet kuchenny. Eksperyment wymaga cierpliwości, ponieważ trwa od dwudziestu czterech do czterdziestu ośmiu godzin, ale efekt jest naprawdę imponujący.

Umieszczamy jajko w szklance i zalewamy je octem tak, aby było całkowicie zanurzone. Już po kilku minutach można zauważyć małe bąbelki tworzące się na skorupce – to dwutlenek węgla uwalniany podczas reakcji chemicznej między octem a węglanem wapnia zawartym w skorupie. Po kilku godzinach warto wymienić ocet na świeży.

Po upływie doby lub dwóch skorupka całkowicie się rozpuści. Zostanie nam jajko otoczone jedynie cienką błonką, która jest elastyczna i przezroczysta. Dziecko może delikatnie dotknąć jajka i poczuć, jak jest miękkie i sprężyste. Warto umieścić je na światło – przez błonkę widać żółtko w środku. To fascynujące doświadczenie pokazuje, jak kwas reaguje z minerałami i może rozpuszczać twarde substancje.

Taniec ryżu w wodzie gazowanej

To jeden z najprostszych, ale jednocześnie najbardziej efektownych eksperymentów, który można wykonać w kilka sekund. Potrzebujemy tylko wysokiej szklanki, wody gazowanej, kilku ziaren ryżu oraz opcjonalnie barwnika spożywczego. To doświadczenie świetnie pokazuje działanie dwutlenku węgla i siłę wyporu.

Napełniamy szklankę wodą gazowaną, możemy dodać kilka kropli barwnika, aby całość wyglądała bardziej spektakularnie. Następnie wrzucamy do szklanki kilkanaście ziaren ryżu. Na początku opadają one na dno, ale po chwili zaczynają się dziać niezwykłe rzeczy. Bąbelki dwutlenku węgla przyczepiają się do ziaren ryżu, zwiększając ich wyporność.

Ziarna zaczynają unosić się ku powierzchni, wirować i tańczyć w wodzie. Gdy bąbelki uwolnią się na powierzchni, ryż ponownie opada na dno, gdzie znów pokrywa się bąbelkami i cały proces zaczyna się od nowa. Dzieci mogą obserwować ten taniec przez długie minuty. Warto spróbować eksperymentu z innymi produktami – makaronem, soczewicą czy grochem i sprawdzić, które najlepiej się unoszą.

Wytwórca chmur w słoiku

Stworzenie własnej chmury w zamkniętym słoiku to eksperyment, który wymaga zachowania szczególnej ostrożności, ale efekt jest naprawdę imponujący. Potrzebujemy słoika z metalową pokrywką, gorącej wody, zapałek oraz kilku kostek lodu. Ten eksperyment powinien być wykonywany wyłącznie pod nadzorem dorosłych.

Do słoika wlewamy gorącą wodę do wysokości około jednej trzeciej. Następnie na pokrywce układamy lód. Zapalamy zapałkę i szybko wrzucamy ją do słoika, po czym natychmiast zakrywamy go pokrywką z lodem. Po kilku sekundach wewnątrz słoika zacznie pojawiać się biała mgiełka – to nasza domowa chmura.

Dym z zapałki dostarcza cząsteczek, na których może skraplać się para wodna. Gdy ciepła para unosi się w górę i styka się z zimną pokrywką, następuje kondensacja – para zamienia się w małe kropelki wody, tworząc chmurę. To dokładnie ten sam proces, który zachodzi w atmosferze ziemskiej. Dzieci uczą się, że chmury to nic innego jak zawieszone w powietrzu mikroskopijne kropelki wody.

Sensoryczne gniotki z brokatu

Gniotki to nie tylko świetna zabawka antystresowa, ale także prosty eksperyment z płynami o różnej gęstości. Do ich wykonania potrzebujemy balonu, pustej plastikowej butelki, bezbarwnego kleju w płynie, kolorowego brokatu oraz wody. To jedna z zabaw, które można wykorzystać również w terapii sensorycznej.

Do butelki wlewamy wodę, dodajemy odrobinę kleju w płynie i dokładnie mieszamy. Klej sprawia, że płyn staje się bardziej lepki i gęsty, dzięki czemu brokat będzie się w nim poruszał wolniej, tworząc efekt migotania. Dodajemy brokat w ulubionym kolorze dziecka – im więcej, tym lepszy efekt.

Następnie na szyjkę butelki ostrożnie nakładamy balon i przelewamy zawartość butelki do środka. Mocno zawiązujemy końcówkę balonu, upewniając się, że płyn nie będzie wyciekał. Gotowy gniotek można ściskać, zgniatać i obserwować, jak brokat wiruje w lepkiej cieczy. To doskonałe ćwiczenie manualności i sposób na uspokojenie zdenerwowanego dziecka.

Można przygotować kilka gniotków w różnych kolorach i z różną konsystencją płynu. Warto eksperymentować z ilością kleju – im więcej go dodamy, tym wolniej będzie poruszał się brokat. Niektóre dzieci lubią również dodawać małe cekinki, koraliki lub inne drobne ozdoby, które tworzą jeszcze ciekawsze efekty wizualne.